Katalog › Yüksek Lisans Tezi
Eski Babil Dini
Bibliyografik künye
- Yıl
- 2025
- Üniversite / Enstitü
- Necmettin Erbakan Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Yer
- Konya
- Üniversite (tasnif kaydı)
- Necmettin Erbakan Ü.
- Enstitü
- Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Şehir
- Konya
- Araştırma yönü
- Genel / çok yönlü
Tasnif ve konular
Birincil konu
Antik Dinler > Antik Dinler > Mezopotamya Dinleri > Babil ve Asur dini (AN-01-02)
Özet
Bu tez Eski Babil dinini ve özelliklerini inceleme ve değerlendirme çabasındadır. Babil devleti ve uygarlığı eski Mezopotamya'ya iz bırakmış bir tarih dilimini ifade etmektedir. Babil tarihi tarihçilerce genellikle üç ana döneme ayrılmaktadır. Bunlar, Eski Babil Dönemi (MÖ 1894–1595), Orta Babil Dönemi ya da daha yaygın adıyla Kassit Hâkimiyeti (MÖ 1595–1155) ve Yeni Babil ya da Neo-Babil Dönemi'dir (MÖ 626–539). Bu kronolojik sınıflandırma, bölgedeki siyasi egemenliklerin ardışık yapısını yansıtmaktadır. Babil toplumu, doğaüstü güçlerle iletişim kurma ve onları etkileme ihtiyacı hissediyordu. Tanrılar, insani özelliklerle (öfke, açlık, susuzluk, üzüntü, pişmanlık) tasvir edilmiş, bu antropomorfik anlayış, tanrılar ve insanlar arasında sembolik bir yakınlık kurarak dinî pratiği kişisel ve etkileşimli hale getirmiştir. Babil mitolojisinde tanrılar mutlak güçlü değildir, birbirleriyle çatışabilir, hata yapabilir veya kader tabletleri (Tupsimati) gibi metafizik unsurlarla sınırlanabilirler. Buna örnek olarak, Enûma Eliş destanında Marduk'un diğer tanrıların desteğiyle Tiamat'ı yenebilmiş olması verilmektedir. Mitolojik metinler, dinî öğretileri ifade etmekle kalmayıp, bu öğretilerin toplum içindeki yansımalarını da kültürel bağlamda işlemiştir. Hammurabi döneminde baş tanrı statüsüne yükselen Marduk, hem kozmik hem de siyasi düzenin koruyucusu olarak konumlandırılmıştı. Tapınaklar, gökyüzü ile yeryüzünün buluşma noktaları sayılmış ve anıtsal mimari unsurlarla inşa edilmiştir. Dinî işlevlerinin yanı sıra ekonomik ve sosyal merkezler olarak da hizmet veren tapınaklarda, rahip ve rahibeler toplumsal hiyerarşide kritik roller üstlenmiştir. Büyü, kehanet ve ritüeller, dinî yaşamın ayrılmaz parçaları olmuştur. Babillilerin ahiret inancı güçlüydü ve bu inanç, cenaze ritüellerinin dinî/sosyal önemini artıran temel faktörlerden biriydi. Arallû olarak bilinen öteki dünyaya ulaşmak, ruhun huzur bulması için hayati önem taşıyordu. Babil inancına göre, ritüellerin hatalı ya da eksik biçimde uygulanması hâlinde, ruhun Arallû'ya ulaşamayarak yeryüzünde hayalet biçiminde dolaşacağı düşünülürdü. Bu inanış, ölüm sonrası tasavvuru şekillendirmenin ötesinde, ayrıca yaşayanların arasındaki toplumsal düzenin korunmasına da katkı sağlamıştır. Anahtar Kelime: Babil = Babylonian ; Din = Religion ; Eski Babil Krallığı = Old Babylon Kingdom ; Tarih = History
Aynı konudaki diğer tezler
Babillerin Dini Tarihi · 2024