Katalog › Doktora Tezi
IV.-XVI. Yüzyıllar Arasında Kilisenin Emperyalleşmesi Süreci
Bibliyografik künye
- Yıl
- 2026
- Üniversite / Enstitü
- Ondokuz Mayıs Ü. Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Yer
- Samsun
- Üniversite (tasnif kaydı)
- Ondokuz Mayıs Ü.
- Enstitü
- Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Şehir
- Samsun
- Araştırma yönü
- Din Adamları, Cemaat ve Kurumlar
Tasnif ve konular
Birincil konu
İbrahimî Gelenekler > Hıristiyanlık > Din Adamları, Cemaat ve Kurumlar > Kilise hiyerarşisi > Papalık (HR-05-01-a)
Özet
Avrupa siyasi tarihinin şekillenmesinde Papalık Kurumu belirleyici bir rol oynamıştır. Öyle ki bu kurum, dördüncü yüzyıldan on altıncı yüzyılın başlarına kadar geçen süreçte siyasal meşruiyetin kaynağı ve düzenleyicisi olarak faaliyet göstermiştir. Bu çalışma Hristiyanlığın Roma İmparatorluğu içinde meşruiyet kazanmasından itibaren, Papalığın kurumsal ve siyasal bir otoriteye dönüşümünü incelemektedir. Çalışmanın temel sorusu şudur: İlahi yetkinin temsilinden doğan ruhani otorite; hangi tarihi, teolojik ve politik süreçlerle dünyevi iktidar biçimine dönüşmüştür? Bu bağlamda çalışma boyunca Papalık kurumunun devletle ilişkileri çerçevesinde düşünsel ve siyasal anlamda nasıl bir dönüşüm geçirdiği ve bu dönüşümün Hristiyan dünyasında meşruiyet anlayışını nasıl belirlediği çözümlenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde, Roma'da din ve iktidar arasındaki ilişkinin doğası sorgulanmakta; Hristiyanlığın imparatorluk dini statüsüne geçişinin hangi toplumsal ve hukuki dönüşümler üzerinden gerçekleştiği tartışılmaktadır. Temel argüman, Roma'da zulme uğrayan erken dönem Hristiyan topluluğunun devlet dini haline geldikten sonra iktidarın araçlarını devralarak aynı baskı biçimlerini kendi "ötekilerine" yöneltmiş olduğudur. İkinci bölüm, Papalığın teolojik bir merkezden siyasal bir özneye dönüşümünü ele almakta ve kilise otoritesinin Tanrı adına hükmetme iddiasını kurumsal yapıya taşıyarak gerçek bir iktidar gücüne dönüştürdüğü savını öne sürmektedir. Bu noktada Papalık, kendi özerkliğini inşa eden siyasal bir organizma olarak değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm, dördüncü yüzyıldan on altıncı yüzyıla kadar uzanan dönemde Papalık otoritesinin kurumsal kimliğini şekillendiren temel belgeleri analiz etmektedir. Bu belgeler aracılığıyla Papalığın emperyalleşme çizgisi izlenmekte ancak bu çizginin kimi zaman kesintiye uğrayan, kimi zaman yeniden güç kazanan zikzaklı bir seyir izlediği görülmektedir. Belgeler analiz edilirken yöntem olarak, tarihsel analitik yaklaşım benimsenmiş; fermanlar, konsil metinleri, mektuplar gibi birincil metinler karşılaştırmalı biçimde incelenmiştir. Sonuç olarak bu çalışma, Papalığın ilahi temsil söylemini hukuki ve ideolojik araçlara dönüştürerek Batı'da siyasal otorite anlayışını nasıl biçimlendirdiğini belge temelli analizler aracılığıyla ortaya koymaktadır.
Aynı konudaki diğer tezler
Kilise Tarihinde Avignon Papaları · 2023
Gregorius Magnus ve Roma Katolik Kilisesi'ndeki Yeri · 2023
Papanın yanılmazlığı doktrini · 2015
Joseph Ratzinger ve Dominus Iesus genelgesi · 2015
Kardinal Ratzinger'den Papa XVI. Benediktus'a Papalığın Diyalog Politikası · 2013
Papa'nın Yanılmazlığı Sorunu ve Hans Küng'ün Yanılmazlık Doktrinini Eleştirisi · 2010
Hıristiyanlıkta Papalık Kurumu: Ortaya Çıkışı, Tarihsel Gelişimi ve Bugünkü Durumu · 2007
Günümüzde papalık teşkilatı · 2001